basia i mateusz w polsce

gdy przyszłość spotyka się z przeszłością

2011-05-16T13:53:00.000-07:00

dzisiaj byłam na super ciekawej konferencji o rewitalizacji architektury.
swoje projekty przedstawili między innymi: Nathalie de Vries, współzałożycielka biura MVRDV oraz Oliver Thill, współzałożyciel biura architektonicznego Atelier Kempe Thill z Holandii.
poniżej zdjęcia paru, wybranych projektów.
pierwszy z nich to przekształcone dawne silosy zbożowe w budynek mieszkalny - Gemini Residences - Frosilo

Didden Village, Amsterdam - czyli dom na dachu

Muzeum Veenhuizen Atelier Kempe Thill

a po konferencji skoczyłam jeszcze na mińską obejrzeć jak przyszłość spotyka się z przeszłością w wydaniu warszawskim czyli w soho factory.
jest tam super fajnie dzięki rewitalizacji, którą przeprowadziło biuro Marcina Garbackiego i Karoliny Tunajek praga projekt.

pudełka

2011-04-27T13:49:00.000-07:00

jeden z fajniejszych projektów z działu satelite w mediolanie. zestaw 11 pudełek mieszczących w sobie różnego rodzaju szafki i skrytki zaprojektowany został przez szwedzkie projektantki Helenę Jonasson i Veronicę Dagnert ze studia vit. w tym projekcie jest wszystko co uwielbiam: prostota, pudełka, naturalne drewno i biel.

spokojnej wielkanocy / happy easter

2011-04-21T13:12:00.000-07:00

design week

2011-04-17T09:16:00.000-07:00

to był prawdziwie designerski [nie lubię tego słowa, ale trudno, nie ma wyjścia] tydzień. rozpoczęty wyjazdem do mediolanu na największe na świecie targi meblowe [które, połączone z tysiącem innych wydarzeń z designem związanych odbywających się w ciągu tego tygodnia w czterech różnych częściach miasta, tworzą niesamowitą imprezę pt. milan design week], a zakończony finisażem wystawy w warszawskim muzeum narodowym 'chcemy być nowocześni'... cóż, lepiej późno niż wcale.
skala targów w mediolanie [które obchodzą w tym roku swoją 50tą rocznicę] oszałamiająca. przez dwa dni udało nam się ledwie 'liznąć' to co było do zobaczenia, a że apetyt w miarę jedzenia rośnie zupełnie nie chciało nam się z tamtąd wyjeżdżać.
udało nam się jednak trochę zobaczyć i chyba miałyśmy trochę szczęścia, bo większość z tego co widziałyśmy była naprawdę ciekawa. dla mnie najciekawsza była część targów o nazwie satelite, na której prezentują swoje prace młodzi [czyli tacy w moim wieku mniej więcej ;)] projektanci z całego świata. obejrzałyśmy też bardzo fajną wystawę prac drugiego roku szkoły RCA w Londynie, a poza tym masę innych ciekawych wystaw.
fajnie również zobaczyć polskie firmy i wystawy na takich targach. no i najfajniej jak nie trzeba się za nie wstydzić. tak było na stoisku mebli comforty czy paged. za wystawę unpolished też nie trzeba było się wstydzić dopóki nie zaczęło się ściemniać i nie okazało się, że nie jest w żaden sposób oświetlona (podobno organizatorzy z powodu ograniczonego budżetu nie wykupili oświetlenia...). a w zasadzie jak zrobiło się ciemno to też nie było się czego wstydzić, bo po prostu nie było nic widać...
tak czy inaczej było super!!!
poniżej zdjęcie ze strefy satelite w mediolanie oraz zdjęcie tkaniny z wystawy w mn.
więcej zdjęć z targów tutaj.

wiosennej diety ciąg dalszy

2011-04-03T12:01:00.001-07:00

dla wszystkich tych, którzy martwią się o nas i boją się, że umrzemy z głodu na naszej diecie...
tak źle nie będzie...

zupa marchwiowo imbirowa

2011-03-31T15:13:00.000-07:00

z okazji 1 kwietnia będzie... znowu dietetycznie.
w środę byłyśmy z zuzią u naszej kuzynki marysi, która poczęstowała nas boską zupą marchewkowo imbirową. robi się ją podobno tak:
gotuje się marchewkę w bulionie warzywnym (dużo marchewki...). dusi się cebulę z czosnkiem.
nie wiem w którym momencie dodaje się do tego wszystkiego imbir, ale przypuszczam że nie jest to tak istotne. generalnie miksuje się wszystko razem i wychodzi coś... przepysznego.
podobno można dodać jeszcze sok z cytryny.
będę musiała wypróbować ten przepis.
mimo że wiosna już za oknem i pod oknem.

wiosna

2011-03-27T08:39:00.000-07:00

pierwszy wiosenny tydzień minął szybko. pracy dużo; początek budowy, a jeszcze sporo rzeczy do dorobienia, domówienia, podjęcia decyzji etc. poza tym nasza dieta, bieganie z psem na polach, a gdzieś w międzyczasie mateo puścił mi piękną piosenkę w super wydaniu, którą mu z kolej puścił jego tata.
wczoraj był wieczór wspominkowy grzesia, janka i stefana i usłyszałam tę piosenkę po raz drugi, tym razem w wydaniu małgosi brzuchalskiej (również bardzo ładnym). niestety nie ma tej piosenki na jej stronie, więc zamieszczam linka do innej ładnej, choć smutnej, piosenki jej autorstwa.
i chyba na tym skończę ten wpis, dziś dzień krótszy niż zwykle, a jutro już poniedziałek...
zdjęcie będzie z sobotniego treningu, na którym niestety nie pojawił się nikt z mojej grupy w związku z czym wcieliłam się w rolę fotografa. na zdjęciu grupa dorosłych ze stadionem narodowym w budowie, w tle.
ps. no i jeszcze napiszę że adam małysz to jest świetny gość, żeby nie było że nie mam resztki oleju... budwigowego na przykład, bo przecież mam!

nasza dieta

2011-03-20T13:38:00.000-07:00

powoli oswajam się z naszą dietą i odkrywam rzeczy, które możemy jeść i są w sumie zjadliwe.
parę ostatnich odkryć poniżej:

sałatka z kapusty (lub kapusty pekińskiej) z jabłkiem, selerem naciowym i grejpfrutem. do tego sok z grejpfruta i olej lniany. muszę następnym razem sprawdzić jak będzie smakować z imbirem.

sałatka z selera i jabłka startego na tarce. sos jak wyżej.

zupa z soczewicy.
czerwoną soczewicę zalać bulionem warzywnym i gotować ok 20 min. przyprawić solą, imbirem, pieprzem ziołowym.

zdjęcie sałatki z kapusty średniej jakości, ale nie mam na razie innego.

zima/iphone/dieta/wiosna

2011-03-20T12:59:00.000-07:00

dawno tu nie pisałam, bo dużo pracy ostatnio, a czasu w związku z tym mało. na szczęście mój małżonek jest znacznie bardziej zdyscyplinowany jeśli chodzi o blogopisarstwo (i nie tylko zresztą...) więc o tym co się w tak-zwanym międzyczasie działo można przeczytać tutaj (hmm... z perspektywy Mateo oczywiście...).
z mojej perspektywy najważniejsze wydarzenia ostatnich dwóch miesięcy to:
- dwa super obozy z dziećmi w Andalo, we Włoszech. relacje z obozów tutaj: Andalo1, Andalo2
- pojawienie się w moim życiu iPhona (no niestety, wiem, że to trochę smutne, ale taka prawda...)
- no i oczywiście program 'dieta cud', której musieliśmy prawie całkowicie podporządkować ostatnio nasze życie i która powoduje że spędzamy w kuchni codziennie ok 2 godzin przyrządzając sobie posiłki...
do napisania dzisiaj skłoniły mnie dwie rzeczy - obejrzany wczoraj fajny film 'social network' oraz widok którym uraczył mnie mój mąż przed pójściem spać (tj przed moim pójściem spać... ;).
no a na koniec jeszcze zdjęcie Roni w pozycji i nastroju najwyraźniej wiosennym.

dobry wieczór państwu

2011-01-30T10:16:00.000-08:00

to tytuł bardzo śmiesznego przedstawienia na które zabrał mnie w sobotę do teatru polonia mateo. i w zasadzie to by było na tyle jeśli chodzi o kulturalne rozrywki tego weekendu, no chyba że do kulturalnych rozrywek można zaliczyć jeszcze obejrzany wczoraj film "Polański. Ścigany i pożądany" oraz mszę.
Dzisiaj mimo że niedzielnie to jednak dosyć dzielnie odrobiliśmy również z mężem hiszpański, a ja odwiedziłam wieczorową porą Agatkę.

z cyklu 'kronika rodzinna' - zeszłoroczne zdjęcie Rońki w akcji.

hipsterskie życie

2011-01-23T13:35:00.000-08:00

dzisiaj będzie o weekendzie.
piątek spędziłam, jak się właśnie okazało po lekturze artykułu w rp, w hipsterskim stylu...
najpierw 'offowa' sztuka w 1500 m, a potem kawa w Powiślu... wydawałoby się, że miły wieczór, a tu się okazuje, że trzeba uważać... na innych hipsterów rzecz jasna.
sztuka Jacka i Kasi Wasilewskich "Ojciec Bóg" w każdym razie świetna, a wieczór z Martą i Mają bardzo miły.
w sobotę smutna wiadomość - zmarł mój daleki wuj w dalekiej Południowej Afryce.
był niezwykle energicznym człowiekiem, o dużym poczuciu humoru.
był architektem i w 1977 r. napisał książkę pt "The quality of life", której nie czytałam niestety, ale spróbuję ją w rodzinnej bibliotece wynaleźć.
niedziela natomiast rozpoczęta biegówkami w Powsinie, a zakończona wygraną z Mateo w scrabble. dzień jednym słowem dobry.

z cyklu 'narciarze'

2011-01-16T14:34:00.000-08:00

dziś dwa zdjęcia narciarskie - w czerni i bieli, i nie mojego autorstwa.
w tym tygodniu zmarł Marian Woyna Orlewicz. nigdy wcześniej o nim nie słyszałam, ale po usłyszenu informacji w radio zajrzałam do internetu. musiał być fantastycznym człowiekiem, bo narciarzem fantastycznym był na pewno (olimpijczyk z 1936 r. z Garmisch-Partenkirchen i zawodnik klubu „Wisła” Zakopane). spodobało mi się jak mówił o romantyźmie w dawnym narciarstwie. myślę że we współczesnym też trochę go (tego romantyzmu) jest choć pewnie nieporównywalnie mniej...
kolejne zdjęcie to kolejny, niewątpliwie romantyczny acz równie energiczny narciarz - mój dziadek. fotografia z albumu rodzinnego.

na koniec parę informacji z cyklu 'kronika rodzinna':
zuzia wyjechała dziś na obóz do zakopanego w roli kierownika tegoż obozu
mateo pojechał i wrócił do/z Ustronia, w którym kręcili słynny program Strefy Euro

2011-01-10T12:22:00.000-08:00

wycieczek ciąg dalszy.
tym razem poznań.

noworoczne wycieczki

2011-01-09T13:22:00.000-08:00

ostatni czas minął pod znakiem świąt i wycieczek.
wyjazd sylwestrowy do passo tonale udał się bardzo pod bardzo wieloma względami.
przede wszystkim była boska pogoda, miłe towarzystwo i nikt się nie połamał.
zdjęcia oraz relacja (autorstwa mojego męża) z wyjazdu są pod tym linkiem.
długi weekend spędziłam w większej części w Zakopanym, które dzięki budowie domu Dorotki i Maćka Swatów poznaję z zupełnie innej, nienarciarskiej strony.
tym razem poznaliśmy na przykład stolarza, który zrobił podobno kiedyś stół dla Arnolda Schwarzeneggera (a potem zobaczył go, a w zasadzie ich, bo i stół i Arnolda w telewizji), produkuje kopie starych mebli, a na poddaszu jego stodoły wypatrzyliśmy piękne stare łóżko...
poznaliśmy też Asię (psa Kuby i Kasi Bachledy).

2010-12-12T13:02:00.000-08:00

po tak długim czasie niepisania nie wiadomo w zasadzie od czego zacząć.
w związku z tym zamieszczam 3 zdjęcia na dobry początek:
1. zdjęcie naszego domowego aniołka, który nie bez powodu, jak widać, zawdzięcza swoje imię piłkarzowi Ronaldino...
2. zdjęcie sprzed paru już dni - pierwszego warszawskiego śniegu i naszej z nim związanej... uwaga... radości. reakcja zdecydowanie niepodzielana przez większą część społeczeństwa.
3. na koniec zdjęcie najbardziej aktualne - poranny widok z okna willi Kurant - bezcenne.
ile kosztuje nocleg szczęśliwie nie wiem, bo wyjazd służbowy.

1-2.05 Samita

2010-05-04T01:30:00.000-07:00

¡16:30 nos vemos en la plaza! HD-NOT trailer

2010-04-18T10:37:00.000-07:00

Mija właśnie pierwsza rocznica niezapomnianych wczasów w Argentynie. Ledwo minął rok, a my już wrzucamy pamiątkowy film!

2010-01-02T05:01:00.000-08:00

Żegnamy naszych przyjaciół. Wierzymy, że są teraz w lepszym, cieplejszym świecie.

2009-08-25T00:59:00.000-07:00

Nie jest to być może 15 Maja, ale znaleźliśmy wreszcie drogę, żeby podzielić się filmami z Argentyny. Są świetne, można je ściągnąć i oglądać do woli:

Trailer:
http://www.gigasize.com/get.php?d=qhfks3x4pvb
Feature:
http://www.gigasize.com/get.php?d=d7g0l4xyyoc

A to ciężkie życie w Polsce: Sąsiad z kolegami przyszli pochwalić się nową bazooką.

Jak przyszło do sprzątania, to się zwinęli raz dwa trzy na działeczkę. Bo weekend.

Ostatnie Tango

2009-04-28T15:25:00.000-07:00

Bezpośrednio po jego wielkim powrocie do Buenos Aires mnóstwo osób (zwłaszcza dziewczyn - starych znajomych z Puerto Limon) lgnęło do brodatego asa-pumy Felipe Contepomiego. Ale on w końcu wybrał drobną, sympatyczną blondynkę o kolorze skóry typu 'san juan bronzeado'. Nikt go za to chyba nie obwini…

Sprawa była do tego stopnia poważna, że Contepomi zrobił coś, w co wiele osób już zaczynało powątpiewać (choć niektórzy, np. współpasażerowie podróży autobusowych, modlili się do końca, by to się stało). Oto co zrobił: zdjął swoją reprezentacyjną koszulkę, swój nieodłączny talizman pokemona!
A tu jeszcze kilka fotografii dla naszych najwierniejszych czytelników. Te dwie pod spodem szczególnie ucieszą naszą najwierniejszą (jedyną?) czytelniczkę, bo ona właśnie lubi tego typu ogrodowe zwiedzanie.

ogród botaniczny

ogród Japoński

Miłe spotkanie z psami między ogrodami

Ale zanim tu przyjechaliśmy to po raz drugi byliśmy w Rodeo w prowincji San Juan. W razie gdybyśmy jeszcze o tym nie wspominali: ładnie tam jest. Tu jest trochę nowych zdjęć.

I tym wpisem my oraz oba obiektywy naszego niezmordowanego D40 pragniemy się pożegnać i podziękować wszystkim wiernym kibicom Radomiaka, tak często wystawianym na próbę czasu. 4go maja lądujemy na Okęciu niczym Orły Górskiego i rozpoczynamy tzw. ‘first day of the rest of our lives’ w Warszawie. Oferty pracy i płacy prosimy zamieszczać w komentarzach poniżej. Działalność bloga oficjalnie zawieszamy na kołku (jak Deyna buty). Będzie jeszcze jeden nieoficjalny wpis z link-iem do filmu z woluntariatu w Cordobie. Mamy szczere chęci urwać tej niewygodnej sprawie głowę przed 15 maja, więc zajrzyjcie tu wtedy.

A wczoraj miało być tak pięknie: to miał być ten najważniejszy moment naszej podróży poślubnej: Game 5 of the incredible Bulls-Celtics series. Ale skończyło się próbą nakręcenia spot-u reklamowego dla stacji ESPN. Poniżej tzw. 'the closest we´ve got'

Ale za to byliśmy na wieczornej przejażdżce oraz jedzeniu w dzielnicy Boedo. I chwała nam za to oraz państwu Beatriz i Enrique (znajomym zapoznanym w Esquel-u dwa miesiące temu), którzy nas tam zabrali!
Dasvidania Moskba, do zobaczenia wkrótce!

2009-04-16T14:09:00.001-07:00

Blog juz tez sie nie moze doczekac kapieli w turkusowym jeziorze...

2009-04-15T11:52:00.000-07:00

Prowincje Cordoba opuszczamy juz jutro i jedziemy w koncu na zasluzone wakacje...
Miesiac w Fundacji Ideas byl czasem pracowitym (owoce tej pracy mozna bedzie wkrotce zobaczyc w internecie... mamy nadzieje) ale i bardzo interesujacym doswiadczeniem. Pierwsze dwa tygodnie spedzilismy w niezwyklym miejscu zwanym Villa Quilino i pracowalismy tam nad projektem filmowym z dziecmi z tamtejszej szkoly (teoretycznie, bo tak naprawde to ze wszystkimi dziecmi, ktore pojawily sie akurat na centralnym placu miasteczka o 4.30). Projekt zakonczyl sie projekcja filmu w sobotni wieczor i byl to o tyle sukces, ze skonczylismy montowac film dwie godziny wczesniej. Publicznosc moze nie szalala, ale dzieci pierwszy raz widzielismy rownie skupione!
Jutro jedziemy z powrotem nad nasze ulubione jezioro Cuesta del Viento, plywac na windsurfingu i upajac sie pustka, cisza i nieziemskimi krajobrazami...

2009-04-12T13:54:00.000-07:00

Prowincja Córdoba oraz typowa dla niej, rozgrzana latem, wczesno-jesienna rzeka górska prezentują:

latający kurczaczek typu "Wielkanoc 2009"

2009-02-26T16:46:00.000-08:00

a poniżej linki do różnych zaległych zdjęć:

zdjęcia z naszych górskich wycieczek w El Chaltén
Perito Moreno i El Calafate
folwark Zwierzęcy w drodze z El Calafate do El Chaltén
Esquel i Parque Nacional de los Alerces tu
oraz nowa seria tematyczna - miejsca z duszą

2009-02-26T15:09:00.000-08:00

można ryzykować: dwa najczęściej spotykane auta w Argentynie, jak długa i szeroka, to Renault 12 (aka Dacia, przyp. Josef ‘Tito’ Titus), oraz Ford Taunus z przełomu lat 70-tych i 80-tych, czasami starsze modele-rodzynki. Na wczorajszym spacerze do laguny oglądamy taki czerwony egzemplarz:

beyond repair…?
nigdy!!!

i jeszcze:
Dzisiaj w Esquel-u, mieście powoli budzącym się z obchodów swoich 103 urodzin:

Prof. Dr. Hab. Emeritus Mateusz Pugilares odnalazł wreszcie długo wyczekiwane remedium na szalejącą kocią chorobę zwaną ‘złodziejstwo kotletów’.
“W swojej praktyce odkryłem, że w sytuacjach tego typu należy zwrócić się o pomoc do innych przedstawicieli fauny danego ekosystemu. Będą one wniebowzięte, tak jak niejaka Aika poniżej (ekosystem schroniska Casa del Pueblo), gdy wreszcie będą mogły się zabrać za głowę znanego złodziejaszka, niejakiego Moreny.” “Morena will think twice before pulling this sh….. again on us”, rzuciła na odchodne Aika i zrobiła kupę na ganku.

2009-02-20T06:40:00.000-08:00

Kolejny wpis z cyklu 'nadrabiamy zaległości', więc tylko parę zdań o miejscach, które zwiedziliśmy w ostatnim czasie.
Puerto Natales, Chile.
Tym razem nie mieszkaliśmy w hostelu. Od kolegi poznanego wcześniej w Ushuaii dostaliśmy tajny adres; przy skrzyżowaniu ulic takiej i takiej, na tyłach sklepu meblowego… na końcu korytarza są drzwi, tam należy dzwonić. I faktycznie mili Señor i Señora prowadzą coś w rodzaju B&B, którego byliśmy jedynymi gośćmi. Dzięki paru dniom spędzonym dla odmiany w dwuosobowym pokoju (!) wraz z (bo nie po prostu ‘z’) telewizorem, mieliśmy okazję poznać się jeszcze lepiej, a zwłaszcza nasz stosunek do programu ESPN i ESPN+.
El Calafate, Argentyna.

Ponieważ nie zabookowaliśmy wcześniej noclegu, mieliśmy okazję wylądować w uroczym miejscu – hostelu El Guerrero, który jak sama nazwa wskazuje było niezłym pobojowiskiem. Właściciel Sergio przyjął nas dosyć niechętnie, uczciwie uprzedzając, że będzie glośno, bo to piątek i wiadomo… impreza! Coby odeprzeć pierwsze wrażenie (że niby nam ma impreza przeszkadzać…) wzięliśmy udział w wieczorku zapoznawczym, podczas którego okazało się, że po polsku w hostelu mowią jeszcze trzy osoby: dziewczyna z Katowic, jej chłopak Francuz (do nauki zachęciła go okładka książki ‘Język Polski dla Początkujących’ (couillon=głupi po francusku)) oraz ich znajoma Szwajcarka.Takie spotkania w Argentynie należą do rzadkości, poczuliśmy się prawie jak w Dublinie! Później był jeszcze superfajny wakacyjny koncert tutejszego odpowiednika Kultu, rodzice z maluchami, wszyscy (rodzice) znają słowa i śpiewają, a wokalista krzyczy: el gobierno mierda, to mierda, tamto mierda – po prostu rewelacja.

Mariano, Basiano, Sergio oraz nasza współlokatorka z pokoju, Nauko z Yokohamy. Sam El Che (co na niejednym polu namiotowym spał) nie wahłaby się chyba wezwać sanepidu do schroniska swojego imienia...

W El Calafate mieliśmy jeszcze jedno spotkanie… ale to pozostawiam Mateo do opisania. Nie mowiąc oczywiście o spotkaniu ze słynnym lodowcem Perito Moreno!

Encounter over a ‘La Anonima’ counter
- an entry put together especially for one special Iris L.

A couple of days back in the painfully touristy town of El Calafate we were buying some groceries in a supermarket called La Anonima.
(this is good already)
As we start queuing to pay for the goodies, we spot a guy whom we met in Ushuaia some two weeks earlier: Mr Moose from Minnesota, captain of [mtn bike] ‘Team Moosepoop’.
me: What up?!!!
Mr Moose: I know you people from somewhere…
me: What do you mean?!!! It’s us!!! I thought we were special, I thought you’d remember us… you told us the post-office-80km-south-of-Warsaw story… and also the story of how a family put you up after you had shown a few sick skateboarding moves to random kids in the Agrykola park…
Mr Moose: Ah right… all you people are bilaterally symmetrical, bi-pedal primates and you all look the same to me… Anyhow, I resigned from the human race in 1984.
(a girl behind us laughs)
Mr Moose: What are you laughing at? It’s true. Where are you from?
Beth: I’m Beth from West Virginia. Nice to meet you guys.
(we introduce ourselves, Beth tells Mr Moose in which aisle he can find a proper, high-cocoa chocolate)
Mr Moose: West Virginia? I heard West Virginia’s state motto is ‘One Big Happy Family’… I heard you guys are marrying your cousins and all…
Beth: Thanks…
(by this time we’re all laughing our heads off, Mr Moose already spins a tale of his Team Moosepoop tearing up the tracks of W. Virginia in early 1990s)
After we are finished paying, Mr Moose arranges a quick photo shoot.
The second picture is taken by the security person. The moment he releases the shutter, Beth’s boyfriend enters the shop and stares at us from behind the security guy’s back. We all crack up as she says: ‘Don’t ask me questions, you know more than I do, honey…’

Patagonia: Where Amazing Happens

epilogue:

Two days after the above events I’m in the middle of writing these words when Mr Moose enters the door of our hostel in El Chaltén. He has just agreed to go on record and authorize this story, but on one condition. Iris Litman must comment, because her brother loves a lot. Must comment favourably, that is.
There goes Mr Moose:

Wrong video. Now we had our little talk and there he goes again:

2009-02-07T07:04:00.000-08:00

Korzystając z chwili oddechu i szybkiego łącza internetowego - krótki update z podróży. W Ushuaii byliśmy na trzech, bardzo przyjemnych, górskich wycieczkach. Na rozgrzewkę był spacer na Glaciar Martial wznoszący się na tyłach Ushuaii. Następnie zwiedzaliśmy Parque Nacional Tierra del Fuego, gdzie śladami Franka P. wspięliśmy się na szczyt Cerro Guanaco, z którego rozciągają się widoki na okoliczne zaśnieżone szczyty, jeziora, kanał Beagle oraz Ushuaię. W sobotę natomiast zaprzyjaźniony taksówkarz José zawiózł nas (bynajmniej nie za darmo) do Valle de Los Lobos (Doliny Wilków), z której wyruszyliśmy w stronę Laguny Esmeraldy. Miejsce do opisania jedynie obiektywem (choć to pewnie i tak nie oddaje całej 'niesamowitości' krajobrazów, które tam mieliśmy okazję oglądać). Wycieczka tym przyjemniejsza, że w towarzystwie trójki miłych Holendrów oraz słońca! Teraz jesteśmy w Punta Arenas w Chile, do którego dotarliśmy wczoraj, po paru dość męczących godzinach w autokarze, kontrolach dokumentów, skanach bagażu doświadczeń itd itp. Następny przystanek - Puerto Natales, natal w Chile.

2009-02-05T05:24:00.000-08:00

Dotarliśmy do Ushuaii na pd. krańcu argentyńskiej Ziemi Ognistej. Lato już się do nas nie uśmiecha słońcem i +40-stką, ale przyroda jest niezmiennie ´something else´, dlatego państwo Gucwińscy szaleją ze swoim wszędobylskim obiektywem.

To jest pies pośród ´los lupinos´. Los Lupinos to również nazwa hostelu w Ushuaii, w którym zatrzymaliśmy się na pierwsze dwie noce. Hostel przypadł nam do gustu głównie dlatego, że ja tam zapodziałem kabelek do aparatu, który dzisiaj się odnalazł! Teraz jesteśmy w hostelu Yakush, a o nim możnaby w samych superlatywach.

a to dowód na to, że mieszkańcy Ushuaii są ´wild at heart´. And we don´t know the half of it. W dalszą drogę ruszamy w piątek, coraz bardziej śladami Franka P., bo skręcamy do Chilę. Na chwilę.

2009-01-28T06:37:00.000-08:00

Pewien kardiolog z Buenos Aires, który prosi o uszanowanie anonimowości, przekonał nas do tego, że zasłużyliśmy na jeden dzień wakacji i polecił Puerto Pirámides. Pojechaliśmy tam PKS-em, a zdjęcia ukryliśmy tu.

Una matita por la tarde en Puerto Pirámides, fot. BM
Ruti przyszła się przywitać, z pieskiem i z nami! fot. BM

2009-01-23T16:55:00.000-08:00

Wczoraj byla wycieczka krajoznawcza. Wynajetym samochodem pojechalismy wraz z trojka innych podroznikow/wczasowiczow w kierunku slynnego Puerto Rawson, w ktorym podgladac mozna tutejejsza faune w postaci bialo-czarnych delfinow, niezbyt ladnych fok, kormoranow i jeszcze paru innych gatunkow ptactwa, ktorego nazw nie pamietam, a pozniej do Reserva Provincional Punta Tombo, gdzie znajduje sie najwieksze, zdaje sie, na swiecie zbiorowisko pingwinow magellanskich. I oto wlasnie ciekawostka - pingwiny wystepuja nie tylko na lodach Antarktydy, ale toleruja, z wieksza lub mniejsza przyjemnoscia, upaly polnocnej Patagoni. Tutaj trzeba dodac, ze Patagonia nie jest, jak sie okazalo, kraina wiecznych mrozow i przy odrobinie szczescia trafia sie 38 stopni o godzinie 9tej wieczorem... czego doswiadczylismy wczoraj.

Zdecydowanym faworytem nr 1 wczorajszej wycieczki byly delfiny bedace jedynymi chyba na swiecie zwierzetami, ktore na dzwiek motoru motorowki nie uciekaja, a wrecz przeciwnie, z radoscia podplywaja i bawia sie z lodka; scigaja sie, oplywaja ja wokol, przeplywaja pod spodem i wyskakuja po bokach nad wode.

Faworytem nr 2 sa oczywiscie pingwiny. W rezerwacie znajduje sie ich ok 500 tysiecy i ta kraina pingwinow jest niesamowitym miejscem. Pingwinie nory znajduja sie pod kazdym krzakiem i pingwin jest tam, mniej lub bardziej doslownie, na pingwinie. Ludzie maja tam wytyczona trase, ale pingwiny bezwzgledne pierszenstwo. Tzn. gdy pingwin chce przejsc przez droge czlowiek musi stanac i przepuscic pingwina. I faktycznie wyglada to troche tak jak na Marszalkowskiej; pingwin przed przejsciem na druga strone rozglada sie w prawa i w lewa strone po czym rusza swym smiesznym, pingwinim krokiem. Ogolnie jednak pingwiny zainteresowane (ale tez i zestresowane) obecnoscia gatunku ludzkiego specjalnie nie sa. Maja swoje sprawki.
Rano jeden z rodzicow pozostawia drugiego wraz z dzieckiem (podobno rowno dziela sie obowiazkami) i wyrusza w strone morza (czasami ma do pokonania spory kawalek) po posilek. Nad morzem pingwiny zachowuja sie identycznie jak turysci w Puerto Madryn (i pewnie turysci w kazdym innym nadmorskim kurorcie). No moze troche tylko zgrabniej poruszaja sie w wodzie. Czesc pluska sie i nurkuje, czesc wyglada jakby opalala sie na stojaka, a reszta wyleguje sie na piasku. Po poludniu wykapane i najedzone pingwinie mamy lub 'taty' migruja z powrotem do swoich gniazd, gdzie ich zglodniale potomstwo rzuca sie im do gardel.
My mielismy okazje zobaczyc wczoraj ten popoludniowy rytual.
W rezerwacie koegzystuja z pingwinami rowniez lamy, ktorych zwyczajow dobrze nie znamy, ale sa bardzo malowniczymi zwierzetami i udalo nam sie uchwycic je naszym obiektywem.

Wiecej zdjec tutaj.

2009-01-20T15:53:00.000-08:00

na pełnym Atlantyku jest miejsce tylko dla key players

(hiszp. jugadores claves)...

...t.j. BM, dwa statki pamiętające M. Thatcher i Malwiny/Falklandy oraz próbująca uciec z kadru noga (dezertera?)

w końcu nasz super-aparat wraz z super-obiektywem dokonał selekcji i zostali już tylko najlepsi…

...a na samym końcu najlepsi z najlepszych.
Mordęga codzienności trwa.

2009-01-20T12:18:00.000-08:00

Pod tym linkiem pare jeszcze zaleglych zdjec z BsAs

2009-01-19T11:38:00.000-08:00

Kilka słów o podróży Buenos Aires - Puerto Madryn. Jedzie się 18 super-godzinek autokarkiem i poznaje mnóstwo ciekawych osób. Zanim jeszcze ruszyliśmy, do środka wchodzi pan podobny do A. Nocioniego i rozdaje ulotki z definicjami alkoholu, marijuany, kokainy i heroiny, po czym mówi, że jest z takiej i takiej fundacji, był w więzieniu, był alkoholikiem i narkomanem, a teraz czas pomagać innym. Zbiera datki od pasażerów (którzy dosyć chętnie się dokładają), zabiera ulotki, prosi kierowcę o zatrzymanie pojazdu (w międzyczasie zaczęliśmy jechać) i wychodzi. Jedziemy niezbyt długo, stajemy nagle w jakimś parku. Pomocnik kierowcy wchodzi po 10 minutach na nasze piętro (na górę, tak, taki to był autokar!), bardziej żeby dotrzymać towarzystwa, niż żeby coś wyjaśniać. Na początek żart: ‘To koniec podróży’. Pasażerka przed nami odpowiada mu żartem:
- Co powie mój szef jak się spóźnię do pracy?
- Jak się nazywa twój szef?
- Carlito.
- Aaaa Carlito, to spokojnie.
Pożartowali, zalali mate gorącą wodą, nic się nie dowiedzieliśmy (w tym momencie my z kolei zaczęliśmy żartować, zakrywając trzy pierwsze litery nazwy naszego przewoźnika ‘Patagonica’ na oparciu fotela z przodu), ale za 15 minut autobus ruszył. Dało się nawet zasnąć, rano obejrzeliśmy fajny film z Kevinem Spaceyem i Samuelem L. Jacksonem (najlepsze było, jak ten drugi mówi przez walkie-talkie ‘Hello sportsfans’ do swoich kolegów z NYPD w momencie, w którym przejmuje kontrolę w przysłowiowej hostage situation). Nad ranem wyłączyli nawet klimę, więc dało się żyć.
Puerto Madryn to taka tutejsza Łeba. Może tylko trochę więcej gier plażowych się tu rozgrywa. Jest też grupa muzyczna indian z Peru, podobna do tej z warszawskiej stacji metra ‘Centrum’. Słońce tu pali (zachowujemy się jak mąż naszej argentyńskiej przyjaciółki z Dublina, niejaki Ale, który opowiadał, że za każdym razem, kiedy jest w domu na dworze i dusi się od upału, to szepcze do siebie: ‘więcej, więcej, dajcie mi tego więcej, na zapas, nie mogę się teraz poddać i zejść w cień’). Wieje też wiatr, wobec czego Basia rozpoczęła morderczy cykl treningu windsurfowego pod kryptonimem ‘ocho salidas’, czyli ‘osiem wyjść’:
1) rano powitanie morza (w tym też i ja uczestniczę, choć w samym morzu bardzo króciutko…)
2) po śniadaniu hop na deskę z wypożyczalni i walka (do zbułowania), a mąż opalando el cuerpo.
Jutro postaramy się sfotografować te zajęcia, a za parę dni (po zamknięciu cyklu windsurfingowego) jedziemy oglądać pingwiny: znowu musiałem wybłagać to u żony.

2009-01-14T03:19:00.000-08:00

Wczoraj wczesnym popołudniem do hostelu wchodzi mężczyzna przed 30-stką, broda, długie włosy, czy to współwłaściciel, czy pracownik (70% osób w tym hostelu wydaje się być w nim na jakiejś bliżej nieokreślonej zasadzie zatrudniona), trudno ocenić, ale napewno jest tu kochany. Całują go na powitanie wszystkie kobiety i mężczyźni (ci ostatni dodatkowo zawodzą do niego i do siebie nawzajem budzące wspólne wspomnienia piosenki, mężczyzna siada na moment do komputera w recepcji, niby to do monitora kontynuuje śpiew, chyba zmyślając część słów, bo wszyscy nagle wybuchają śmiechem, kobiety znowu nie mogą się oprzeć, idą go wyściskać; jedna z nich (sprzątaczka, wiek 45+) odstawia kubeł, obejmuje go za szyję, zaciąga do stołu, częstuje papierosem ze skórzanego futerału. Palą te fajki, uchachani deliberują Bóg wie o czym.
Rany Boskie, gdzie my jesteśmy, Rany Boskie...
Boskie, Boskie… to chyba wciąż Boskie...
Boskie Buenos Aires.

2009-01-12T03:15:00.000-08:00

"zakaz galopowania po ulicach miasta"

Tutaj zdjecia z wczorajszego spaceru po feria de antiguedades czyli tutejszym targu staroci w San Telmo (czyli dzielnicy w ktorej mieszkamy, tutejszej starowce). Robienie zdjec nowym obiektywem to naprawde wielka przyjemnosc, poza tym zastepuje u mnie chec nabywania rzeczy... Nie wiem na jakiej zasadzie to dziala, ale odkrycie ciekawe. W zwiazku z powyzszym zrobilam dzisiaj zdjecie przepieknej bizuterii na ktora nigdy w zyciu nie bedzie mnie stac, zobaczymy czy ta ciekawa zaleznosc zadziala w tym przypadku... :)

PS Przepraszam za brak polskich znakow, ale tu ich brak.

2009-01-10T12:44:00.000-08:00

Nasz zapał do turystyki nie słabnie mimo upału (który wciąż jednak jest mile widziany). Basia wybłagała wizytę na stadionie Boca Juniors, ja z kolei wymodliłem odwiedziny muzeum sztuki współczesnej z ekspozycją-exhibicją Marcel-a Deschamp-a. Obie atrakcje w kolorowej dzielnicy Boca, którą zachwalała nam już pierwszego dnia bardzo miła pani na lotnisku. A gdy wróciliśmy do hostelu niespodzianka gratis od linii Alitalia: plecak Franka z zapasem past do zębów, misiem od mamy, srebrnym czepkiem "duma Raszyna" i innymi niezbędnikami. Zostaniemy tu chyba do połowy przyszłego tygodnia, bo muzyka w hostelu przyjemnie kołysze nam głowy. Podpisuje się "el diez" maradona oraz jego miła żona.

PS. Attention Guy Barles: please check out "samochody w BA". We anticipate frequent additions to this exciting collection!

2009-01-09T16:34:00.000-08:00

w parku reserva natural costanera sur de buenos aires gatunek niespotykany - dwojka bladobialych lysoli

2009-01-06T16:15:00.001-08:00

ahoj przygodo!

2009-01-06T16:15:00.000-08:00

ahoj przygodo!

2009-01-06T08:07:00.000-08:00

eintracht frankfurt über alles

2008-12-28T07:31:00.000-08:00

wizyta u Mikołaja i Ewy

oto Łebkers szalejący ze swoim potomkiem Gustawem. Trochę się chłopcy cieszą sobą i nie jest to para łatwa do uchwycenia na zdjęciu...

ale w końcu się udało i ich złapaliśmy

z dala od blasku lamp i reflektorów gospodarz przyrządzał nam smakołyki, które - w przeciwieństwie do niejakiego Benka - niezwłocznie i ze smakiem wprowadziliśmy do organizmu

ze studia przy ulicy Gwiaździstej 15a żegnają się z Państwem: Włodzimierz Szaranowicz... i Dariusz Szpakowski. A my dziękujemy gospodarzom i czekamy na liczne replay-e wizyty oraz na re-wizyty rzeczonej miłej wizyty.

2008-11-25T14:15:00.000-08:00

oto nieskazitelna biel naszej sciany uzyskana dzieki malarskim talentom mojego meza... no po prostu brak mi slow... taka to jest biel!

zdjecie niedlugo historyczne - na stacji dartu w sobotni wieczor

2008-11-19T08:41:00.000-08:00

zaległości blogowe, raz dwa trzy:raz: tak wyglądał Marcin z psem na pochmurnym półwyspie Howth w sobotę 08/11/08...

dwa: tak wyglądała Architektura w drodze do Walkinstown w niedzielę 16/11/08

trzy: a tak wygląda my very pretty wife po pracy jesienną porą!!! (ponadczasowe, bez daty)

2008-11-05T05:39:00.000-08:00

wybory w usa

rys. B. Malinowska

2008-11-02T12:55:00.001-08:00

I jeszcze gwoli ścisłości, bo Basia przez skromność nie zamieściła:

Oto oficjalny wynik!

dublin marathon 2008

2008-11-02T04:33:00.000-08:00

niestety mamy tylko zdjecia z 'przed' i 'po' maratonie... osobisty trener i fotograf (znany rowniez jako maz) zajety byl przygotowywaniem posilku dla zawodniczki w miedzyczasie, co zawodniczka docenia bardzo z reszta, bo posilek to cos o czym sie po takim biegu marzy!!!

caly ten bieg nie mialby oczywiscie najmniejszych szans powodzenia gdyby nie pare bezcennych rad konsultanta ds. maratonow, slynnego Adasia Kundzewicza aka gen. Zukowa, sprowadzonego specjalnie na te okazje z Bonn!

w podziekowaniu - dublinska rusalka, bo wiemy ze Adas bardzo interesuje sie... sztuka fotoreporter aka riedaktor we wlasnej osobie
a wszystkiemu temu przygladal sie ze swojego kamienia Oscar Wilde myslac sobie np ze "Kiedy ludzie sa tego samego zdania co ja, mam zawsze wrazenie, ze sie pomylilem"...

2008-10-20T01:24:00.000-07:00

Oto trzy zdjęcia z sobotniego Open House-u, na który zabrała mnie małżonka w przerwie między przygotowaniami do maratonu. Odkryliśmy m.in. świetny (święty) Huguenot Cemetery (cmentarz francuskich protestantów, 1693) oraz nie mniej świetny budynek ministerstwa finansów z oknami wychodzącymi na ten, ponoć jedyny w swoim rodzaju, cmentarz ('w tym momencie w Europie').

2008-10-18T02:01:00.001-07:00

rozruch sobotni

2008-10-18T01:58:00.000-07:00

W Dart-cie z Killiney, 12/10/08

2008-10-09T00:56:00.000-07:00

rozruch dziś rano, fotografię dedykujemy ukochanej solenizantce: matce małgorzatce!

sunny spells...

2008-10-05T13:08:00.000-07:00

... czyli bracia w komplecie, ostatnie promienie wrzesniowego slonca, sobota na planie filmowym w Killiney, niedziela na plazy w Clontarf...
... i gdyby nie to ze wlasnie skasowalam wszystkie zdjecia i musialam je uploadowac jeszcze raz to wszystko byloby super!!!

2008-09-13T03:33:00.000-07:00

poranny bieg po zdrowie... ale z maratonem to ma malo wspolnego...

2008-09-09T05:34:00.000-07:00

Dochodząc do rzeki po pracy wczoraj widzę motorówkę oraz Iana, daję mu znak żeby poczekał i wchodzę na pomost. Patrzy na mnie i mówi: 'You're still dressed like you were going skiing in Poland, mate... and these won't make you any fatter either...' ('Ty ciągle się ubierasz jak na narty do Polski stary... a poza tym od tych wafli to ty nie utyjesz...') i wskazuje na pieczywo Wasa w mojej ręce, które zakupiłem przed chwilą. Motorówka mknie przez rzekę a ja łypię na moje pieczywo Wasa spod wełnianej czapki mrużąc oczy od wietrzyku i myślę po cichu: 'tak, jesteś INNY, nie ma się czego wstydzić...' :))))))

2008-09-03T14:27:00.000-07:00

'the ideal husband' to nie tylko moj maz, ale tez tytul genialnej sztuki na ktora mnie ow maz zabral w niedalekiej przeszlosci, bardzo to bylo mile :)

2008-08-22T13:59:00.000-07:00

road trip to Kerry with Iris&Guy, 14-17th August 2008 fot. Guy Barles

more pics from the magic mystery tour of the adams family here.

2008-08-03T13:07:00.000-07:00

Edinburgh&Northern Scotland, 31st July - 3rd August 2008

The trip to Edinburgh exceeded our wildest expectations.

Firstly, we were able to see people we haven't seen a while and whom we like lots.

Secondly, we were in position to strengthen already existing bonds. Thirdly, our kind hosts
made sure that we make brand new acquaintances too...

More photographs from the trip here

2008-07-17T13:22:00.000-07:00

zdjecie specjalnie dla Franka - my w Dublinie tez mamy rozne dzikie bestie... i nie mam tu na mysli tylko mojego meza...

2008-07-04T15:29:00.000-07:00

z okazji pokonania dzisiaj pierwszego biegu z cyklu adidas race series zamieszczam zaległe zdjęcia z ostatnich dwóch górskich biegów.
okazuje się, że w środowy wieczór w Dublinie można nie tylko upić się w okolicznym pubie ze smutku... że znowu pada... ale przebiec się po okolicznych wzgórzach, dumnie zwanych Wicklow mountains, dla odmiany.
jak się po raz kolejny okazało nie należy tylko zrażac się pogodą i mimo, że przez caly dzień leje jak z cebra, wieczór może okazać sie przyjemny a nawet słoneczny!

bieg w ballinastoe woods 09.07.2008 - 11.4 km

bieg na sorrel hill 02.07.2008 - 9.4 km

2008-06-29T00:55:00.000-07:00

28. Czerwca 08: Mieszkańcy Dublina wychodzą z domów aby podziwiać uczestników Liffey Swim, wydarzenia zwanego również 'Ratunku, jesteśmy klupnięci w głowę'...

każdy kto się w mieście liczy, przyszedł...

na nas duże wrażenie robił pan w różowym czepku oraz - największe chyba - jego kolega w majtkach Italia, być może Włoch...

dobrze mu szło, nie spuszczaliśmy go z oka na sekundę...

... ale konkurencja też nie można powiedzieć żeby spała...

na końcu jednak o miejscu i tak decydowała licytacja z sędziami...

...ze słynnego Spa w IFSC żegnają się: Darek Szpakowski i Erwina Ryś Ferens.

2008-06-26T09:51:00.000-07:00

25. Czerwca 08: Oto Liffey Flyer zwany również Ianem Perry w drodze po swoich ulubieńców na drugim brzegu - czyli po nas! Przed chwilą się wygłupiał (specjalnie dla Franka) ale aparat nie ogarnął się na czas...

2008-06-05T10:45:00.000-07:00

The Irish Surfing Association’s
national surfing weekend for women,
Rossnowlagh, Co. Donegal, 24-25. Maja 08

2008-06-02T12:45:00.000-07:00

Zaległości blogowe już prawie nie do nadrobienia,

a wszystkiemu winna piękna pogoda...

20go Maja Basia zaliczyła kolejny 'Fun Run' 7.5km,

poprawiając swój własny czas z zeszłego roku o

prawie 2 minuty... Fotograf niestety spóźnił się

na start i klucze do domu były przekazywane

w przysłowiowej akcji...

2008-05-04T23:38:00.000-07:00

Niedziela z Esquire

2008-04-26T02:01:00.000-07:00

panie i panowie, przed panstwem ... Antonio Machado

2008-04-14T13:50:00.000-07:00

weekend w londynie

z maja architektoniczny

i z mama oraz wiewiorkami w parku st james'

2008-04-14T13:44:00.000-07:00

wiosna w dublinie

2008-04-12T01:33:00.000-07:00

Jeannie wyruszyła w długi rejs

2008-03-29T04:26:00.000-07:00

Israel, 16-23 Marca 2008

the hosts

the house

the city

U. of Tel Aviv

the trip and the tripsters

2008-03-01T08:32:00.000-08:00

Geothermal Study Visit to Erding:
każdą study visit zaczynamy przeprawiając się
wspólnie z żoną przez Liffey...

a potem już samotnie przez Pragę

fyi: jest taki bank w Pradze, który
gets it done, simple as that...

a już w Erding mamy lokalny mistrzowski SZ

w hotelu delegacji irlandzkiej
traf chciał, że obchodzono wlaśnie
'dni mocnego piwa'

taka instalacja jest już podobno w
Mszczonowie

a tak to schematycznie w dwóch słowach
działa wszystko...

a tu kurki są już jednak czerwone,
także to nie jest wszystko takie proste 2+2

z dachu supermarketu Mira w ładny
dzien można zobaczyć stadion Allianz Arena
oraz wiatrak

niektórzy właśnie to próbowali uchwycić

jeszcze trochę kosmetyki

zostało w 'Mirze'
do dogrania

2008-02-16T08:48:00.000-08:00

Wycieczka do Irishtown Recycling Centre...
... i w ogóle sobotnie błąkanie się po naszym Old Rimrock

na miejscu betonowego kortu tenisowego...
(Europe's fastest growing Economy)

kolejna łajba przemytników dokuje w dokach...

wieżowiec w słońcu dla Basi

wywrotowcy jeżdżą po spokojnym placu
na swoich rowerach

zakochana para kontempluje nad Jeannie
Johnston i jej mężem, Citibankiem

... i na koniec orzeł 'seagull' biały
na sekundę przed odlotem.

2008-02-14T12:59:00.000-08:00

The return of Ian Perry
Wracając do domu wieczorową porą Basia z poturbowaną ręką przekraczała Liffey słynną już z poprzednich wpisów łajbą przemytników. Kierowca uprzejmie widząc rękę na temblaku pyta o przyczynę i usłyszawszy, że w Polsce i na nartach ożywiony odpowiada:
- Znam jednego instruktora narciarstwa z Polski...
- Jak się nazywa?
- Frank.
Tu jeszcze nie było pewności. Ale gdy dodał...
- On jest też nurkiem.
...to już wspomnienia summer of '69 jak by zaśpiewał Brian Adams, a w rzeczywistości wspomnienia southside summer of '05 stanęły Basi i Ianowi ('przecież ja byłem u was w domu w Monkstown!') przed oczyma jak żywe...Wzruszeniom i uściskom nie byłoby pewnie końca, gdyby nie to, że Ian był kierowcą (któremu w dodatku 1/4 krzyżyka na karku przybyła), że Basia jest mężatką, a przeprawa trwa ok. 90 sekund. Ale Ian przeprawiając Basię z southside na northside zdąrzył złożyc na jej ręce serdeczne pozdrowienia dla umiłowanego przez całe Ocean Divers Franka P.

2008-02-03T12:00:00.000-08:00

Julka Arleth ogląda 'taśmy z tamtych lat' i (na szczęście!!!) jeszcze nie zadaje pytań gdzie się podział rozum obu wujków i mamy...

Pozdrawiamy Mamę Julki!!!!

2008-01-30T13:41:00.000-08:00

basia i mateusz za pare lat... miejmy nadzieje ze juz - nie - w dublinie...

2008-01-22T11:54:00.001-08:00

Lunch w 'Print Museum'. Pan kucharz zagaduje: 'A pana żona to chyba włoszka. Albo hiszpanka.’ Ja mówię, że chyba nie, ale przekażę oczywiście. Pytam: a ja na kogo panu wyglądam?
- Nie wiem...rosjanina?
- Excellent, odpowiadam.
Ten sam lunch, starszy kolega z pracy (urodzony w Oxfordzie w czasie 2 wojny) opowiada o swoich niemieckich korzeniach:
'Niemcy chyba bardziej są przywiązani do regionu z którego pochodzą niż do swojego kraju... W 1962 odwiedzałem swoją babkę z Górnej Nadrenii i oglądamy w telewizji jak właśnie wznosi się mur berliński. Komentarz babci: ‘That’s right, lock out these prussian riff-raffs!’
(w wolnym tłumaczeniu: ‘Bardzo dobrze, niech odetną te pruskie łachmańswo’ (!!!)
Jak mawiał mój kolega, William Connor: You wouldn’t read about it...
Mateusz Wołoszański.

2008-01-19T03:02:00.000-08:00

w dublinie, zwanym wenecją północy, można przeprawić się na drugi brzeg rzeki wodną taksówką po jej (tej rzeki) choppy waters...

2008-01-13T01:27:00.000-08:00

Pada w Baltimore

2008-01-10T11:41:00.000-08:00

Lunch w 'Print Museum', siedzę z kolegą z zach. Irlandii, kartografem chyba, z pietra nizej.
Mówi do mnie tak:
- Teraz to jeszcze nie mam najgorzej, kiedys pracowalem jako 'geolog na służbie' (geologist on duty)
- No i jak to wygladalo? - pytam.
- No dzwoni do ciebie jakas babcia na przykład i mówi: 'Dzień dobry, znalazłam kamień w ogródku. Taki czarny, białą kropkę ma w środku, trochę popękany...
- Dobrze, ale w czym ja mogę Pani pomóc? - No, co to za kamień jest? - Wie pani, nie wiem, musiałbym...
- To jest żart a nie obsługa klienta!!! Za co wy w ogóle dostajecie pensje!!! Do widzenia, bach.
- No to ladnie... - mówię. Już bym mu powiedział rzecz lub dwie o tego typu konwersacjach telefonicznych, ale on zamyśla się wtedy jeszcze raz i mówi smutno:
- Ona nawet nie była zadnym moim klientem...
(W oryginale: she wasn't even my f.....customer...f...b...., wrecking my f........head like this...)

2008-01-07T13:45:00.000-08:00

Oto kilka zdjęc z mojej (basi) poświątecznej, górskiej wycieczki na Szpiglasową Przełęcz.
Więcej na http://picasaweb.google.com/basiaimateo/SzpiglasowaPrzeCz

2008-01-06T01:20:00.000-08:00

Dzisiaj rano

2008-01-04T11:08:00.000-08:00

Tę anegdotkę już większości ludzi których znam opowiedziałem ale w razie gdybym kogoś pominął oto ona:
Na którejś listopadowej przerwie obiadowej jeden ze 'starszych' geologów, bardzo fajny Wayne z miasta Luton, mówi do mnie tak:
- Kto jest dla ciebie najważniejszym albo najsłynniejszym Polakiem?
- Najsłynniejszym to chyba Papież - odpowiadam - albo Lech Wałęsa...
- A co z Jaroslawem Fojutem? (wymówione niewiadomo dllaczego 'Dżaroslałem Fiutem', przez co twarz mi puchnie i krztuszę się od zupy...)
- Wayne, daruj, ale ja nawet nie wiem kto to jest...
- Jak to...on gra dla Luton FC, miał świetne recenzje w ten weekend...będziesz kibicem Luton FC?
- Nie wiem wiesz...
- Powinieneś. Oni są tak słabi, że potrzebują każdego wsparcia...

2008-01-03T12:04:00.000-08:00

dzisiaj poczęstowałem kolegów i koleżanki z pracy torcikiem wedlowskim od babci.
wszyscy byli wniebowzięci.
ciekawy komentarz od razu dodał mi wiary we własne siły ;)

2008-01-02T13:16:00.000-08:00

1szy Stycznia 2008, w samolocie Sky Europe, Warszawa-Wiedeń. Basia czyta 'Architekturę'.

b: jest tyle zdolnych ludzi ze śląska...
m: przecież ja nie jestem ze śląska...
b: no właśnie...

***
m: chciałabyś żebym grał w Rapidzie Wiedeń?
b: (nie odrywając wzroku od 'Architektury') tak.
m: dlaczego?
b: bo tam musi być świetnie...A ty chciałbyś?
m: ???
b: (stanowczo) tak czy nie?
m: :))))))))))))

2007-12-16T01:52:00.000-08:00

wiecej zdjec z londynu tu:

http://picasaweb.google.pl/basiaimateo/Londyn

2007-12-08T07:03:00.000-08:00

Basia poleciała do Londynu i wraca dopiero jutro w nocy. Na znak protestu będę dzisiaj oglądał Eurosport o 17.45. Przez 2 godziny.

2007-12-02T02:45:00.000-08:00

Nasza riposta na komentarz jest swift and deadly, choć braku dyscypliny ukryć nie sposób...

Oto river Liffey dzisiaj rano z innego mostu (bo na naszym instalują lampki świąteczne)

2007-11-11T04:05:00.000-08:00

0720 znowu nadaje

2007-10-28T03:16:00.000-07:00

Nikon D40 przedstawia river liffey w niedzielę

2007-10-28T02:25:00.000-07:00

w tę sobotę wyszliśmy z domu...

..zapoznać

nowy aparat z dawno nie widzianymi

znajomymi

2007-10-21T00:56:00.000-07:00

nadeszła era aparatu Nikon D40.

Niezwykły 13ty Października 2007

2007-10-20T07:09:00.000-07:00

najpierw Anglia pokonała Francję

potem Polska pokonała Kazachstan...

...a potem Basia Malinowska Smolarek Wilkinson

nie mogła się już dłużej opierać

i poślubiła tego niesamowitego

Jonnego Smolarka Wilkinsona!

zdjęcia ze ślubu tej niezwykłej pary

będzie można ogladać już wkrótce na

www.bierzemyslub.blogspot.com, zapraszamy!

2007-10-20T03:13:00.000-07:00

młody reżyser byc może obiecujący,
ale czwartkowy film był lekko 'disturbing'...

2007-10-07T08:06:00.000-07:00

koledzy z podwórka wyszli na spacer po sąsiedztwie
(zamiast oglądać Sth Africa-Fiji w telewizji).
My oczywiście oglądaliśmy: a cracking game of rugby...

2007-10-07T03:07:00.000-07:00

tymczasem na planie filmowym the taxi driver...

2007-10-07T02:42:00.000-07:00

sobotni trip do recycling centre, tym razem na rowerze

i z ciekawym świata aparatem

2007-09-30T06:17:00.000-07:00

czwartkowy film godny polecenia, choć smutny...

sobota 22/9/07 pod hasłem firmy adidas 'impossible is nothing.' Tym razem mil 13.

2007-09-26T13:52:00.000-07:00

przedmowa niejakiego Bono, słynnego znawcy architektury, do wykładu Tadao Ando

2007-09-23T00:26:00.000-07:00

jesień jest już tu; piękna motorówa zamiast Jeannie też...

2007-09-10T09:23:00.000-07:00

40 lat poezji argentyńskiej i inne wrześniowe

atrakcje, na których pewnie nas nie zabraknie...

prawie jesienna Liffey, 09/09/07

2007-09-08T23:53:00.000-07:00

2007-08-29T13:59:00.002-07:00

kolejny muzyczny weekend, tym razem z agatka oraz boskim damianem ricem